يک تبسم زيرکانه يک عروسک بچه گانه ويک بازيه کودکانه کافي بود براي عاشق شدنم و تو

اين کار را کردي چقدر ساده عاشقت  شدم...

 مثل قصه کودکانه توشدي براي من شاهزاده اي سوار بر اسب سفيد چه قدر ساده

عاشقم کردي و از آن ساده تر رهايم کردي...

گفتم بمان پري قصه ها که من بي تو ميميرم  خنديدي و گفتي بازي بود گفتم بازي زيبايي بود

بيابازي کنيم گفتي من کودک نيستم بزرگ شده ام بازي نمي کنم گفتم مگر بزرگترهابازي

نمي کنند؟گفتي بازي نه زندگي مي کنند گفتم پس بيا زندگي کنيم مثل بازي گفتي زندگي

بازي نيست گفتم پس با عشق تو چه کنم؟گفتي رهايش کن بازي بود زندگي کن

                                                یادت هست

                                            گفتم دوستت دارم

                             وتو گفتی کوچکی برای دوست داشتن

                                          رفتم تا بزرگ شوم

                                         اما آنقدر بزرگ شدم

                                      که یادم رفت دوستت دارم

اگه چشمات پرسيدندبگونديديش

اگه گوشات پرسيدندبگونشنيديش

اگه دستت لرزيدبگوازسرماست
ا

گه پاهات لرزيدندبگواز خستگيست

ولي اگه قلبت لرزيدبه خودت دروغ نگو

اری، من یاد گرفته ام که هیچ فرقی نمیکند

که چقدر خوب و وفا دار باشم زیرا همیشه

کسانی هستند که لیافتش را ندارند.........

من یاد گرفته ام کسانی را که دوستشان دارم

خیلی زود از دست می دهم و کسانی را که بود

 و نبودشان برایم اهمیتی ندارد همیشه در کنارم

خواهم داشت........

من یاد گرفته ام که باید همیشه انهایی را که

 دوستشان دارم را با کلامی عاشقانه و نگاهی

 ملتمسانه ترک کنم چون ممکن است دیگر هیچگاه

 نبینمشان.....

و یاد گرفته ام که هر چه قدر هم که عشق میان

دو نفر داغ و اتشین باشد باز هم روزی از بین

 خواهد رفت..........